beklenen

ne hasta bekler sabahı,
ne taze ölüyü mezar,
ne de şeytan bir günahı,
seni beklediğim kadar.

geçti istemem gelmeni,
yokluğunda buldum seni;
bırak vehmimde gölgeni,
gelme, artık neye yarar ?

beklenen

bekledim her boğuk, her soğuk rüzgarda bekledim gidenleri.
gidenler yorgun, bir hayal satırında taşırlar gelenleri.

beklenen

selver'e

“keyif eri bir şair olsaydım
düşerdim her akşam meyhaneye
otururdum en sessiz
en kuytu en loş köşeye”

masamda kadehim
içinde düşünceler
sessiz bir çığlığın
beynimi kemiren sesi
beyaz düşlerimle
kararan geceler

fikirler kaynar
akıl kazanımda
saç tellerim
düşünceler örer
ruhumu çarşaf gibi
boşluklara serer
dellenirim
bu yalnızlık anımda
damarlarımda özlem
çılgınlaşır kanımda

“aniden irkilirim
yalnızlığın
kalbimi ürperten nefesiyle
o an ayılmak isterim
sevgilinin sesiyle”

kahramanmaraş - 1991
kaynak istiklal gazetesi

beklenen

kokusu duyulur
genç kızların çeyizlerinde
kuşların çığlıklarında
   sevinçleri
nakışlarla anlatır
özlemini kilimler
ağıtını renklere döker
koşarak varır
uzamış kolları ırmağın
   denize
öpüşür notalar
çaldığım parçada
   parmaklarımla
uzaktan duyduğum
bir gelin sesi
her sabah daha yakından duyarım.

beklenen

güneşin doğduğu yerdeyim amasra’dayım
her şey yolunda burada, herkes burada
oturmuşum, hani o bankta küçük limanda
manzara nefis, hele direkli muhteşem
sen niye gelmedin, neden yoksun ki

oysa seninle paylaşırdım ben dertlerimi
şimdi mi; şimdi anlatıyorum o dalgalara
bak yine balıkçılar var sandalda
çekiyorlar ağlarını sandala yavaşça

gel artık bekletme, şu kırık gönlümü
söyle gelemiyorsan, ne olur söyle
artık gücü kalmadı gönlümün sabıra

beklenen

değerlime...

ait değilim hiç bir yere, eksik hep birşey,
tam mutlu değilim, hiçbir yerde,
ait olduğum tek yer yanın,
mutlu olduğum tek yer kolların...

anladım, bulunca seni,
ben şimdi tamamım...
meğer beklermişim
seni.
sen her şeye değermişsin...

istanbul - 26.06.2007

beklenen

satırlarda zalim buğulu yalnızlıklar yaşarmış..
tedirginlik sevdiriyor yüreğimi çok zaman
beklemeli mi can kuşu seni,
zahmetli bitirişleri var bakışlarının,
şimdi yabanın elinde göğsünün kafesinde barınaklarım,
çareye ağlıyor satın aldığım gözyaşları,
yaklaştığın her fotoğraf karesinde kalıyormuş aklım, şimdi anladım,
seninle güneşin daha ışıldadığını,
yalnızlığım kör kaldırımın ayak sesleri.
seni bekliyorum zamanın gölgesinde,
saatler zorlaştırıyor hasretini,
seni bekliyorum gönlümün sahibi,
ne zormuş aşkınla başbaşa kalmak,
seviyorum içten içe eriyerek seni seviyorum..

ısparta - 22.04.2008

beklenen

kalem, kaşlarına
ok, kirpiklerine
inci, dişlerine
ipek, saçlarına
beyaz, tenine
pamuk, yüreğine benziyordu.
o ise hiçbir şeye...

03.01.2002

beklenen

bakarken kızıl akşama yorgunsun
kaçıncı gün dönümüdür ufukta
giden gitmiştir kalanlara dargınsın
alnında yazgı mıdır bu şakakta ?

bir gül gibisin rüzgara kapılan
diyar diyar yapraklarındır savrulan
köklerindir bahçendeki kavrulan
yanan sen misin, ben miyim uzakta ?

bilirsin ki gidenler dönmeyecek,
içindeki o ateş sönmeyecek,
yürekteki acılar dinmeyecek,
özlenen sen misin, ben miyim umutla ?

hancısı olsan da akşamların..
yolcusu olmadıkça hanların,
mezarcısı olursun umutların,
taşınan sen misin, ben miyim tabutla ?

konya - 03.10.2007

beklenen

gelmesini beklediğin o günler,
umutlarını dişleyip ömrünü çiğnediler.
beklediğin şeye bak !
gelmezler... gelmezler...

yaptıklarına üzüldüğün o yıllar,
hızlıca koşup seni geride bıraktılar.
ağladığın şeye bak !
seni üzüntüye ve yalnızlığa attılar.

sen seni kahredene üzülüyorsun.
yıllar önce de sevip aşık oldun.
taptığın şeye bak !
umrunda değilsin, sadece oyundun.

dönmesini beklediğin o sevgili,
sevgini dişleyip, aşkını çiğnedi.
beklediğin şeye bak !
gitti... gitti...

sultançiftliği - 04.01.2002 22:05

beklenen cevap

ne kadar yorulmuş yüreğim; bir bilsen... boğulmuş bir şehir gibiyim.
göze batan hayatım; gönülden gönüle konmamdan mıdır... sus !
ayaklarım havalandığı an yerden, fahişe sevdalardan vazgeçerim...

inegöl - 06.08.2005

beklenen gün

bir ümit bir özlem vardı içimde
hayallerim vardı hiç erişilmez
bir dileğim vardı gizli gönlümde
dualar sırlar gibi kimse bilmez

bir de duygularım vardı saf temiz
yaşamım vardı hep kendi halimde
kötülükten kötülerden habersiz
yıllarım vardı kaybolup gitmekte

gün oldu unutuldum köşelerde
çünkü farklıydım ben mahzun ve sessiz
yabancıydım gittiğim her yerde
gördüler beni bir garip kimsesiz

beklediğim gün yakındır gelmekte
işte o gün yalnızlığım bitecek
görünür ufkun derinliklerinde
elbette bir gün beni de görecek

kinim hıncım olmamıştı yine de
güzel dururken bakmadım çirkine
koç'um isyan etmeden hiç kadere
ulaşacak elbet beklenen güne

beklenen hesap

barzani zurnası kerkük'te fasıl,
etmeden çok önce, yitmişti musul.
karşında şakşakçı, nutuk çek, kasıl,
bunların hesabı sorulacaktır.

kuduz aşılanıp, dağlara dolan,
imralı'da yatan, kabuklu yılan,
bir de o yılanın ıslığı olan,
herkesin hesabı görülecektir.

eğer kim yatarsa bush'un koynunda,
bush'un elindeki tasma boynunda,
ihanet denilen kahpe oyunda,
türke havlamaktan yorulacaktır.

rumlar şımarmakta, yunan atakta,
ermeni yüzünden tarih batakta,
bütün bunlar varken, rahat yatakta,
yatanın hesabı verilecektir.

türkü yalanlarla avutanları,
atatürk'ten ayrı yol tutanları,
namusu şerefi unutanları,
tartan bir terazi kurulacaktır.

kiminin serveti kazıkla yular,
namusu tükenir, cüzdanı dolar.
çar çakal sesiyle bulanan sular,
aslan kükreyince durulacaktır.

her adım başında şehitler yatan,
türkün anayurdu, mukaddes vatan,
beyinsiz başıyla vatanı satan,
herkesin defteri dürülecektir.

gaziantep

beklenen nevbahar

mevsim döndü birdenbire bahar oldu hazan,
gül kokularıyla esiyor esince rüzgar.
sonsuzluğa doğru akıyor tül pembe zaman,
az ötede muhteşem günün şehrayini var...

pas tutmuş gündüzler artık bir bir çözülüyor;
kara-buza inat ufukta sımsıcak bir yaz...
her yörede murat üveykleri süzülüyor,
rüyaları masmavi, ufukları bembeyaz...

keşke güneş batmasa, asla gece olmasa !
yollar eklense uç uca ötelere kadar !.
karanlık bassa da, zeminin rengi solmasa !
bir daha yalnız kalmasa asırlık yalnızlar.. !

doğan şu renk renk sabah sürsün asırlar boyu !
yaşayalım hülyalarımızı doya doya...
ve hazır ısınmışken karanlıkların suyu,
dalmasın iradeler o öldüren uykuya...

kızıllık yaslandı guruba gayri zor işi,
diyalektik yanıyor içinden mangal gibi...
devriliyor peş peşe batılın dördü beşi,
en son göründü yalancı hülyaların dibi...

beklenen sevgiliye

sığınacak bir liman olacak mısın ?
yüreğime..
öyle yorgun ki yüreğim..
mola değil istediğim..
ebediyen senin yüreğinde
kalmak isterim..

bazen coşan dalgalar gibi.
tutkuyla sevecek misin beni.
limandan yol alan gemiler
koparsa da fırtına
umursamadan kalıcak mısın yanımda ?

istanbul - 2007

beklenen yolcu

asırlar boyunca, yıllardan beri,
beklediğim yolcu, gelmedi yine.
gülecek sanmıştım, dargın kaderi,
öfkesi geçmemiş, gülmedi yine.

bu akşama kadar, umudum vardı,
neşe ile takas, etmiştim derdi.
gözleri gönlüme, kelepçe vurdu,
insafa gelip de, salmadı yine.

yürek yarasına, bastırdı közü,
kurşundan beterdi, sevmeyen sözü.
bir neden olmadan, asıldı yüzü,
gönlümün yaşını, silmedi yine.

ne kadar emindim, beklenen oydu.
hüzünden dünyama, sevinçten paydı.
sevdanın dışında, her sözü saydı,
sevdayı sordum da, bilmedi yine.

asırlar boyunca, yıllardan beri,
yalnızlar çölünde, bendim serseri.
gönül tezgahımdan, çıkan eseri,
gözlerine sundum, almadı yine.

gaziantep

beklenenler

durmayin yigitler çaglayip coşun
bu yolda daglari selleri aşin
tükenmeyen bir kaynaga ulaşin
yeniden getirin nev ü bahari
utandirin bize gülen agyari

yaya degil ata binip tez gelin
bu ugurda nara yanip hiz alin
kül olun yeniden aşka boyanin
sizin için bekliyoruz seheri
bizi unutmayin dönmeyin geri

bakin nasil sizlaniyor analar
harap oldu türap oldu haneler
gelin görün daha neler var neler
eger isterseniz yarariz yeri
yeter ki götürün bizi ileri

sizleri özlemle bekledik durduk
gönülde ümidi sakladik durduk
senelere sene ekledik durduk
artik gelin hoşnut edin bizleri
bizi unutmayin dönmeyin geri

ankara - mayis 2000