devrim

devrim odur ki, kalbten faniliği devirsin;
yaşamaktan murad ne, hesabını bildirsin !..

1982

devrim

bir damla gözyaşı
kimi yüreğinden tutup
bütün şehirlerini yıkmış !

kasvetinde şehvetimi gördüm.
yaşları sıcaktı, ıslaklığımdı.
dokunuşları tohumunu ekti
bedenimdeki cehennemin.

her yanım ateş,
körpe bedenleri tenimde köz
her biri gören bir göz
haz bu haznenin çekirdeğindeki öz
söz, alnımızdaki kurşun yarası
yara devrim ağacının toprağı !

ankara - 06.05.2008

devrim

düşler ötesi bir dünya
kafesteki kuşlar, kümesteki tavuklar
tanıdık, tanımadık tüm hayvanlar
bu sabah sokaklara döküldüler.

her şey, her yan boyandı
kırmızı, mavi, yeşil, sarı, kahve, mor
ve daha nicelerinin değişik tonlarıyla;
her yan sıcak mı sıcak !

inekler, atlar ahırlarından
kentin caddelerine çıktılar.
domuzlar kafelere
develer meyhanelere doluştular.
aman tanrım;
her şey o kadar güzeldi ki:
" dans edin, şarkı söyleyin, mutluluğu yaşayın "
diye bağırıyordum.

ördekler, kazlar vitrinlere
tavus kuşları, sülünler bulvarlara doluştu.
kediler, köpekler kuaföre gittiler.
hindiler ise kürsüye çıkıp nutuk attılar.
böyle bir dünya, bir dünya;
bulamıyorum, kelimeler yetmiyor...

bak işte, iyi bak...
tilkiler, kurtlar, kaleler, gelincikler
pişpirik oynuyor
kargalar flüt çalıyor
eşekler, kurbağalar ve daha niceleri
büyük orkestrada birer enstrüman çalıyorlar.
ayılar oryantal dans yapıyor
martılar çıkmışlar gökyüzüne
trafiği yönetiyor...

işte devrim diye ben buna derim, dedim;
eğitildikten sonra cahilleşmiş adamlar,
diye devam edecektim; edemedim...
  
zamanı mı ?
öf be... uyandım işte !

istanbul - 1977

devrim

bir gülün açılması devrimdir
bildiğin anladığın bir devrim
kimbilir nereye varmışlığımız
bir av sonu ağırlayan gözlerim
seni anmak öyle kolay değildir
denizler: biraz çocuk kalmışlığımız

bir gülün açılması devrimdir
bildiğin anladığın bir devrim
gecede bir bozkır kalmışlığımız
bakışları ağırlayan seslerim
sana bakmamak öyle kolay değildir
simgeler: en çocuk yanlışlığımız

kaynak bakış kuşu, 1969

devrim

temiz kalan tek yerdir devrim
bütün bir yıl
kirlenen duvarda
ama görebilmek için
asıldığı çividen indirilmelidir
yaprakları biten takvim

zorbalara direnmektir devrim
bir çocuğun
annesinin çantasından aldığı paraları
altına gizlediğini
söylememiştir dövülen
hiçbir halı

içinde yaşamaktır devrim
dikiş kutusunun
ve topluiğneler gibi
bir arada olmayı gerektirir
karşı koyabilmek için zulmüne
makas denilen patronun

gece ışıklar arasında koşmaktır devrim
ateş böceklerini
yakalamak isteyen çocukların
peşine takılır gün gelir
yanıp sönen mavi ışıkları
polis arabalarının

kağıt bir gemidir devrim
bütün gemiler
hurdaya çıksa da sonunda
taşıdığı özgürlük şiiriyle
batmadan yüzer nicedir
dünya sularında

kim bilir kaç yunus görmüş
kaç deniz gezmiş...

devrimciler

devrimciler'e

devire devire bu güzel yurtta
ele alınacak neyimiz kaldı.
her yere girdiniz, görmediğiniz
yatak odamızla
.. kaldı.

ankara - 1981