güzele

dün gece senin küçücük elinle yalnız yattık  
yalnız senin küçücük elinle yalnızlık  
kandilli ilkokulu kadar kalabalık  
zilleri çaldığında düşlerinin  
sınıfların kapıları ardına kadar açık  
gökyüzünün, denizin, toprağın, hayalle, emeğin  
haklı sınıfları  

belki de baskın korkusuyla vefasız, akıntıya atılan  
kitaplar varya onlardan  
öğrenmiş marx'ı, gümüş balıkları  
ve belki de onun için o kadar,   
o kadar aydınlık ortalık...  

sen ki çicekleri toplamayan güzelim  
çicekleri sulayan çocuk  
ve ben ki buruk ve kavruk  
bir ihtiyar adamım artık  
öyle güzeldim ki senle, çiçeklerden çok  
ve anladım, anladım ki bir daha  
düşünde bile göremez işler  
düşlerin gördüğü işleri

güzele

bilinmezliğe uyuyoruz,
kimsesizliğe uyanıyoruz,
umarsızlığa yaşıyoruz,
sonsuzluğa yok oluyoruz...

ne bir söz değiştirecek bunu,
ne bir öpücük,
ne bir kahraman gelecek,
ne isa geri dönecek...

sende gitmeden bir iz bırak bu dünyaya,
körler hayaller kursun,
sağırlar söz etsin,
çocuklar gülümseyebilsin,
büyükler duygulanabilsin,
adını her andığında,
daha güzel bir dünyaya...

11.03.2006

güzele naat

hava ne güzel, nisan ne güzel,
karşılığı olmasa da aşkı yaşamak,
yüzemesen de denize bakmak,
ya bir gün beni severse diye dilek tutmak,
kısacası yaşamak ne güzel, yaşabilmek ne güzel.

30.01.2007