parmaklığın ötesinden ı

insanları alabildiğine sevmeyi,
bırakmazlar yanına.
böyle çekersin cezasını
üç duvar bir kapı arasında;
onlardan ayrı
böyle onlardan uzak.
yasak sana, boylu boyunca sokaklar,
bahçeler, yalı kahveleri.
dostlara şimdi mektup değil,
bir selam yasak !
kapılar demir sürgülü, çifte kilitli,
kapalı, hürriyete giden yollar;
içerdeki içerde mahzun,
dışardaki dışarda.
buradaki her şey sade:
ekmek ve su, düşünceler...
emirler çeşitli:
kapıda kilik, emir,
uzakta düüdk, emir,
emir, dışarda dikilen nöbetçi.
hürriyeti çoktan unuttum,
o yemyeşil masalların kızıdır
eskiden sevilmiş.
bir ince hastalıktır olsa olsa,
o şimdi ciğerlerimde.
şu pencereye verdim kendimi,
bütün üzüntülere karşılık,
boğazın suları üzerinden  
karşı sırtlara açılmış pencereye.
üsküdar’ı bilmezdim eskiden,
burada ısınıverdi kanım.
vurgunum şu kızkulesi’ne;
ne de şirin görünüyor
uzaktan karacaahmet;
hiç de söyledikleri gibi degil,
bana düşündürmüyor ölümü.

kaynak toplu siir dizisi 3 yasadikça (çinar yayinlari)

parmaklığın ötesinden ıı

su sefer bayrağını çekmiş vapur  
bizim karadeniz'e gider.  
beni alıp götürmese de,   
alır, düşüncemi çocukluğuma götürür,   
çocukluğumun memleketine.  
kıyıcığında doğmuşum kastamonu'nun  
fener fener bilirim karadeniz'i.  
kahrını çekmişim yıldızının, poyrazının,   
ecel terleri dökmüşüm karayelinde.  
kim bilir ne haldedir,   
benim frengisiyle meşhur memleketim,   
şimdi ne halde ?  
ekmekleri mısır bazlaması mı,   
bulgurlu mancar mı hala bayram yemekleri ?  
çok sıkıntı çektik seferberlik'te,   
çok mısır koçanı yedik, vesikalı;  
bu sefer de vesikasiz yemişler,   
gazsız, sabunsuz kalmışlar.  
kim gider, kim sorar hallerini ?  
bilirim ne vapurun büyükleri uğrar,   
ne insanların büyükleri;  
memurlar gelir ufak tefek,   
büyüyünce giderler.  
balıklardan bile hamsiler vurur,   
vursa vursa karaya.

kaynak toplu siir dizisi 3 yasadikça (çinar yayinlari)

parmaklığın ötesinden ııı

göremedik sıkıntısız yaşandığını,   
rahatın şiirini yazamadık,   
ne kadar uzak  
heveslerimle içli dişli yaşamak,   
üzmek hastalıklı şiirlerle  
eşimi, dostumu;  
mezar taşlari kadar, ölçülü  
beyitler düzmek boy boy.  
ıçliyimdir herkes kadar,   
düşündürür beni de şu gökyüzü,   
kuş cıvıltısı, nar çiçeği...  
geçtik bir kalem üzerinden.  
huyumdan ettiniz, cibali kızları,   
sekiz düğününden önce  
penceremin altından geçenler,   
saçları dağınık, gözleri uykulu,   
çoraba, tütüne gidenler,   
beni huyumdan ettiniz !  
yorgun gözlerinizdeki acıyı  
dert edindim kendime.  
saçlarını tezgahına yolduranları,   
sıtma gebesi tazeleri görmeseydim,   
boşuna harcayacaktım sevgımı.  
şimdi şu parmaklığın ötesinde kaldı  
bütün çalışanlar;  
teker teker sökülmüşüz toprağımızdan,   
havamızdan, suyumuzdan olmuşuz.  
yaşamaktayız aynı çatının altında  
daha mahzun, daha hesaplı.  
rahat günlerin işçisi olacaktık,   
rahat günlerin şairi:  
bir çift sözümüz vardı  
nar çiçeği, gül dalı üstüne,   
dudaklarımızda kaldı !

kaynak toplu siir dizisi 3 yasadikça (çinar yayinlari)