sen ben

sen:
uykunun en talı yerinde keyfin şahane.
ben:
sabaha karşı uykusuz gönlüm biçare.
sen:
kalbin huzur dolu, içinde yok yare.
ben:
sevda yolunda yorgun avare.

25.05.1996

sen ben

hep sana baktım
hep sana aktım
sen deniz
ben ırmaktım

dildim sözdüm
rengi çözdüm
sen çiçek
ben gözdüm

renk renktim
tohum ektim
sen güneş
ben çiçektim

sen ben

ay nasıl parlatıyorsa geceyi
sen de benim içimi öğle parlatıyorsun
yanımda olmadığın zaman
bana işkence ediyorsun

çekip gittiğinde,
kalbime hançer saplıyorsun
ama yine de arkana bile bakmadan
çekip gidiyorsun

biliyorum herkes gibi
sen de beni sevmiyorsun
ama bilmen gereken bir şey var
sen benden nefret etsen de
ben senden nefret edemem
çünkü seni seviyorum.

sen ben

ya sen gidecektin ya da ben
ama olmamalı sen ve ben
öyleyse çekil yolumdan
and içtim kendimi bulmaya
çekip gitmeye buralardan
al senin olsun bu diyar
doya doya yaşa bunları
hatta kabuğunu soymadan ye
denizi ve yağmuru...
ne sen bana ne de ben sana
estirdi ölüm kelimeleri
isterdim aslında bakarsan
sana aşık olmaya aşık olmayı
ama olmadı sana aşık olmaya
aşık olmak...
biz her şeyi aslında bir şeyi
delicesine ölürcesine severiz
ama aşkım neyi söylesene
biz neyi severiz...
seni mi beni mi yoksa
yoksa asıl tadı kabuğunda olan
yağmurunda denizinde olmayan
izmir'i mi severiz söyle...
zaten bu güne kadar söyleseydin
seni mi izmir'i mi sevdiğimizi
koşarak gelirdim gözlerine
hayır hayır ben mercan mavisine
altın parmaklık saçlarına gelirdim...
şimdi bitti artık ne mavi ne buğday
acılar parkında biram ve ben
asıl sarı ve mavi burada bende
elimde ama cebimde
yanımda veya kalbimde değil
süt içer gibi sarhoş olurken
sana yazılmış şiirlere daha doğrusu
sana olan her şeye lanet okuyarak
sarhoş olurken...
seni değil izmir'i bırakıp gidiyorum
ve son kez ama son kez
hayatımda sana olan son hoşçakalı
elvedayı çekiyorum...
hoşçakal aşkım.

sen ben

kapının ardında dikilmeni istemiyorum.
zili çalmadan içeri girmeni de...
seni unutmak istemiyorum
artık hatırlamak da...
sen kimdin ? ben.
ya ben kimdim ?

ben artık daha az sen, daha çok ben olmak istiyorum.


dolmabahçe - 05.09.2003

sen ben

yeterince anlatamam, bendeki sen'i
ne de ben tanırım, sendeki ben'i

çoğaltırken içimde, bendeki sen'i
belki de artırırım, sendeki ben'i

gözlerim arıyorken, sendeki sen'i
bulurum varlığımda, bendeki ben'i

düşünceler yoğunlaşınca bendeki sen'le
gönülde buluşurum, bendeki ben'le

ankara - 12.06.2003

sen ben 3

eminliğim gerçekten eminlikse seni sevdiğimden eminim
kalbimi dinle kalbimi sen.
ne sözüm kar nede yeminim
çay sensin şeker sensin su sensin.
ben sadece deminim
rüzgar sende rota dümen sende.
ben gönlüne giden geminim
sevgiyi tuğla eyleyip ördün sevdamızı.
sen saray ben zeminim

sen ben o

her ben, dolaylı bir şekilde bir seni anlatış, bir senden yakınıştır.
çünkü benim yerim seninle onun arasındadır.
ve o değildir bana yakın olan, sensin.
ben ben olsam dilbilgisi kitaplarındaki tekil şahıs zamirlerini şu
sıraya göre düzenlerdim.
sen, ben, o !
başta sen gelir, çünkü ben diye bir şey yok sen olmadıkça.
her ben, ben'liğini sen'le anlar

sen ben umut

sen yıllara aldanmışsın,
ben martılara.
sen umudunun bolluğunda daralmışsın,
ben harran, da öğrenmişim sevmeyi.
sen süslü kalabalık şehir,
ben yıkık köy.
yani sen ben umut

sen ben ve ateş

bilirsin sevgilim !
isyanım başkadır,
sözlerim başka.
kuruyan yapraklar söyler şarkımı
ezgiler firari,
notalar başka

uzanmaz ellerim,
gözlerim görmez
yollar tanımaz beni
hasretin başka

avuçlarımda ateş topu var
yaralar beni
dönmeze vurdu yollarım
acın bir başka

halim başkadır benim
ümit vermez zambaklar
ne güneşe yönelir yüzümüz sevgilim
ne gelir bahar
bilirsin sevgilim
aramızda hazan var

uzansan yakar seni
varmaz katına aşkım
söylesem nafile
varmaz katına

yüzüm dönse de sana
ayaklarım koşsa da
sızlasa da her yanım
bakma öyle,
dönme bana
bilirsin sevgili
avuçlarımda ateş topu var

sen ben ve biz

doğdum sen yoktun
büyüdüm ve okudum ben, sen yine yoktun
aşk nedir bilmezdim, hatta aşıklara gülerdim ben
sen çıktın karşıma
seni çok sevdim ben
ama aşk mıydı anlamadım
sen ne zaman yoktun
hasret çektim bilmeden yüreğim yanarken
ama asla anlatmadım
gittin
gittiğin yerden selam gönderdin
geldim
geldiğimde beni görmedin
sevdim
nasıl desem diyemedim
içime attım acıları kimseye anlatmadım
anlamsız ben
hayat nedir bilmeyen
hayatı hiç sevmeyen
gününü zor geçiren
sen
içimdeki yüce tanrısın benim
ben
zavallı bir anlamsız çocuk gibiyim sen yokken

sen ben ve biz

okyanus olmaya çabalayan, masmavi bir deniz,
kasirgalar koparmaya çalişan, kumral bir rüzgar,
yagmurlar yagdiran her gece, simsiyah bir bulut,
ve ben...

ölü bir kütüge benzeyen kizil bir çinar,
etrafinda yemyeşil sarmaşiklar, uzayip giden,
kör karanliga gömülmüş bulanik bir sabah,
ve sen...

umut dolu bembeyaz pamuklar, büyüyüp giden,
tarlasinda binlerce gelincik, her gün çogalan,
yaninda gittikçe uzayan bir yol, sonu olmayan,
ve biz...

okyanuslarda bogulan bir yelken, sana açilan,
ıçinde sepetler dolusu taptaze güller, sana gelen,
hayaller üstüne kurulmuş, koskoca bir dünya,
ve seni gördükçe kendini yitiren bir ben...

sen ben ve o

grup çekimi;
sen
ben ve
o..

o yeryüzünün örtüsü
toprak,
sen gökyüzü
ve ben ikinizin
arasında,
böylesine sevişsek..

gökyüzünde bulutlar
oynaşsa tenimde,
toprak değse
bana
ve
tüm bedenime..

sizi gidi
doymak bilmez
hoyrat elli,
yılan dilli,
gözü dönmüş
hainler !

hepinize sesleniyorum;
" - topraktan baş veren
gökyüzüne yükselen
bulutlara değin
uzanan ağaçların,
dalları arasında
güneşte oynaşan,
tenime sürtünen
yap rak lar ! "

mesela ayaklarımdan
öpmeye başlasa
beni gökyüzü,
incecik bileklerimden
yukarlara doğru çıksa..
tohum verse
içimde toprak..
sabaha kadar
dolup bo şal sak..

sen
ben ve
o;
içimde, tenimde
daha önce
hiç yaşamadığım
hiç tatmadığım
karşı koyulmaz
bir duygu : şeh-ve-et..

göğüslerime
tüm ağırlığıyla bastıran
gökyüzü ve
altımda olmadık
yerlerimi dolduran,
top rak..

hayat verin bana;
b
a
n
a,

i
ç
i
m
e,

k
a
n
a

k
a
n
a

hayat verin...

istanbul

sen bende

ben seni bir yaz akşamında kaybettim
yapraklar yemyeşildi, yıldızlar o kdaar parlak
satırlara yerleşmişti senden uzak ellerim
bir tuzaktı arsız hevesim, onu tercih ettim

şimdi küçük bir kıvılcımsın yüreğimde
sert bakışların bazen ağrı yağıyor iliklerimde
kalbimin çarpışını ayak parmaklarım hissediyor titreyerek
sen bende küçük bir kıvılcımsın artık

her akşam seni göreceğim diye yolunda bekledim
her şiirde göz rengini farklı yansıttım mısralara
tam seni kazandım derken dudaklarımı kirlettim
yaşayamadığımız günleri kattım hatıralara

sen bende bin şiirsin

bir şiir olursun en benim her özlemimde
satır satır, dörtlük dörtlük kafiyeler içinde
bambaşka bir haz, bambaşka bir olgusun
her kağıda, her sayfaya dökülüşünde.

bir dolu söz olursun, hepsi sevgiye çıkan
nice umutlar ve beklentiler içinde
bir parçü ümit olursun, yaşama gücü veren,
bir hayal bile olsan, gerçek gibisin gözlerimde.

istanbul - 1985
kaynak hayale daldığım demler/yaprak yayınları, şubat 1997

sen bende bitmişsin

aldım yine kalemi elime
seni yazmak için kendime
ama inan hiç bir şey gelmiyor
içimden.

öyle yorgun, öyle bitkinim ki artık
elimde yine bir kadeh şarap
masada geceden beri yanan mumlar
aklımda yine sen.

ama ben seni dökemiyorum sayfalara
düşünürken seni böylece
mumlar tükendi
şarap bitti
anladım ki
sen bende bitmişsin...

sen benden ben senden

sen benden, ben senden
biz arkadaş kaldık senelerce
birbirimize aşkımızı paylaşamadan
korktuk belki de ikimiz de
bu samimi dostluğun kopmasından

bekledik ikimiz de ilk adımın gelmesinden
sen benden, ben senden
ikimiz de biliyoruz kopamayız bu sevgiden
sen benden, ben senden.

10.09.2007

sen beni

murat ve yasemin'e

çıkmaz bir sokakta buldun sen beni,
sevdin seveceğimi umarak.
ne kadar direndiysem de gönlüm deli,
seni sevdim, yüreğime koyarak.

belki bir ömür sığdı iki yıla,
olsaydın keşke ömrümün kalanında da.
son nefesini verseydin kollarımda,
yanında olsaydım o feci kazada.

sen ölmedin gülüm o kazada,
bendim, ömrümdü biten.
her ne kadar yoksan da hayatımda,
sen değildin, sevdan da değildi yiten.

keşke tutabilsem ellerini de,
baksam kömür karası gözlerine,
ısıtsan, saatlerce gözlerinle beni.
biliyorum izliyorsun sevdanla beni bir yerlerde.

ne günler devirdik seninle,
bir kere daha murat desen yüreğinle.
ben de seninin yasemin'im sevgim de,
sana kavuşacağımı biliyorum, rabbim benimle.

senin aşkın konmadı başka gönüle,
sevemem senden başka bakamam kimseye.
ne gördüysem gönül gözümde,
özlüyorum birtanem, özlüyorum seni delice !

sen beni sevince başladı her şey !
ve hala aynı yerde !..

ankara

sen beni asla unutamazsın

gecenin bir vakti uykun kaçarsa
yıldızlar gökyüzünde sönük kalıyorsa
yalnızlık ateşi içini yakıyorsa
sen beni asla unutamazsın

başkasıyla gördüğünde kıskanıyorsan
gözlerini kin nefret bürüyorsa
bensizlik ateşi içini yakıyorsa
sen beni asla unutamazsın

gözlerim sana manalı bakıyorsa
fallarda hep ben çıkıyorsam
ümitsizlik ateşi içini yakıyorsa
sen beni asla unutamazsın

hayallerinde hep beni görüyorsan
mahşerde buluşacağız diyorsam
sevgimin ateşi içini yakıyorsa
sen beni asla unutamazsın

sen beni bu sahilde terkedince

kömür gözlerinde yandım gecelerce
sen beni bu sahilde terk edince
hep seni buldum şarkı ve türkülerde
sen beni bu sahilde terk edince.

sen beni bu sahilde terk edince
ben küstüm kendime
dostların akşam sohbetlerine gitmedim
sevdiğim barların, cafelerin
sadece önünden geçtim
satıcı " kapatıyoruz beyefendi " diyene kadar
kitap evlerinde gezdim
hep aşk kitaplarının
önsözünü ve arkasını okudum.
fotoğrafçıların vitrinlerindeki
evlilik fotoğraflarını izledim saatlarce.
yolda bir dost gördüğümde
hep kafamı çevirdim.
küs değildim kimseye
ama korkuyordum
bana seni soracak diye.
akşamları eve de kimse gelsin istemiyordum.
sadece masamda iki bira, teypte onur akın
bir de ben
bir de sen
elimdeki resmine bakmaya bile
korkuyordum
eğer dönmeseydin bana sevgili
and olsun
gidecektim bu şehirden.
sokaklarının, caddelerinin
cafelerinin, kızlarının siyah uzun saçlarının
seni hatırlatmayacağı bir şehre.
gidecektim
çünkü;
tam kalemim alışmışken mısralarında
sevgimizi anlatmaya
sen beni bu sahilde terk ettin.
aşamayacağım hayat oyunları
olduğunu düşünürken
sen çıkmıştın karşıma.
ve anlamıştım ki
imkansız kalmamıştı hayatımda.
ve sen gidince yine anladım ki
yanılmışım.
ama anlamaktan ve yanılmaktan
bıkmadım
bıkmayacağım da.
iyi ki döndün sevgilim...

sen beni bul

imkansız ne varsa gidip onu bulurum,
nerede imkansız sevgi.
nerede ulaşılmaz bir kadın,
ben onu bulurum.

etraf seven insanlarla dolu,
herkez neşeli burada,
içlerinde en hüzünlü kimse,
ben onu bulurum.

karşımda insanlar var.
kalpleri açık saçık
nerede kalbi kapalı, kötü insan,
ben onu bulurum.

merhametlliler dolanırken etrafta,
uzaklarda bir hain var.
başka işim yokmuş gibi,
ben onu bulurum

dedim ya; imkansız ne varsa bulurum
karşılıksız, mutsuz, istenmeyen, nefret edilen.
sen zannederek, hep imkansızları seçtim.
geç anladım sen olmadığını.
dayanamıyorum sevdiğim.
sevdiğim halde hiç görmediğim.
ama bir gün geleceğini bildiğim.
hadi bir kere olsun çevir gözlerini,
bak etrafa,
kalabalıkların içinde.
bir kez olsun,
sen bul beni !

sen beni düşünme

yansın gözlerim gözlerinde
bir filiz açsın uçsuz yerinde kalbimin
okyanus sularıyla beslensin
ama sen beni düşünme

korkularım bana kalsın
hayalleri tek başıma yaşayayım
seveyim seni sonsuza kadar
ama sen beni düşünme

bir rüzgar essin
yaprakları yaparkları sararsın umutlarımın
alışsın senle yaşadığım zamanı hatıradan saymaya
ama sen beni düşünme

ellerim ellerini arasın rüyalarımda
gizlice izleyeyim ne yaptığını
gidişini, kayboluşunu yavaşça küçülerek ufukta
ama sen beni düşünme

sen düşünme beni
ağlama benim kadar geceleri
huzurlu bir uykun olsun
bakma bana ben değil aşık...
sen düşünme bitanem

sen beni sevemezsin

ben zehirim içtiğin
içip can çekiştiğin
ben şeytan, sen meleksin
sen beni sevemezsin

bir soruyum çözemediğin
güvenmeyi beceremediğin
ben yalan, sen gerçeksin
sen beni sevemezsin

başındaki derdinim
bir hatayım senin için
ben kötü, sen iyisin
sen beni sevemezsin

buldum sandığın sevginim
gönlünün eğlencesiyim
benden çok var, sen bitanesin
sen beni sevemezsin

yazdığın bir güfteyim
unuttuğun besteyim
ben biterim, sen bitmezsin
sen beni sevemezsin

sen beni sevmiyorsun

baharının renklerinden bahseden eski şiirler,
ve bulutlar başımızda yeşilleri gölgeleyen,
bakışlar, manasını kimlerde bırakmış,
sevinçler yokluğunu hissetirmekte,
ve sen hala hiç bir şey olmamışçasına,
cümleler kuruyorsun yersiz,
bana yalan söyleme...

yalnızları anlıyorum ilk defa,
ilk defa hislerim hissedilmekten pişman,
seni hala haykırasıya,
seni hala çıldırasıya,
seni hala tek taraflıca seviyorken ben,
bu sevdadan kafayı yemedim henüz,
anlamsız bu nezaket, anlamsız iyisin bana,
sen beni sevmiyorsun, hiç kendini zorlama...

sen beni unut

düşlerinizden yüzüm silinecek
dudaklarınızdan adım
siz beni unutacaksınız
ben onu asla !

benim düşlerimi o,
başkasıyla yaşarken
kızımla ben ağlayacağız
soğuk mezarımızda.

sen beni unut

sevgiliye

ben seni unutamam ki
ya sen beni unut, gel sen beni
ben hasreti yüreğimde yaşarım
ya sen beni unut, gel sen beni

hasret deme taa yüreğim yanıyor
kapattığım yaralarım kanıyor
kor, kül oldum tüm bedenim yanıyor
ya sen beni unut, gel sen beni

unut deme unutamam ben seni
sevmek suçsa seviyorum ben seni
heder etme bu bendeki sevgini
ya sen beni unut, gel sen beni.

yarma - 26.03.2008

sen beni vuransın

sadece seni düşünürüm geceleri sen bilmezken
bir tek seni isterim çok severim
sen ise bir güvercin, uçarsın gidersin istersen
arkandan bakan yok sanırsın, ama bilirsin
bana baktığında benim sadece sende olduğumu
ben özlerim, isterim yine de, göreceğimi bile bilmeden seni
beni dinlersin çünkü, söyleyecek sözüm vardır daha
hep benimle ol isterim hep inanırım, anlamazsın
sen hiç umursamazsın, istediğinde seversin
istediğinde düşünmeden yakarsın, acı çektiğimi düşünmeden
ben senin için ölenim, bir ömür seninle olan
sen beni vuransın, dönüp arkasına bakmayan

bir mendil olmak isterdim, gözlerini sildiğin
ağladığını duymak, ışıldayan gözlerini görmek
bir ömür boyu seninle olabilmek, seni bilmek
hepsinden vazgeçerdim, sadece seni tutabilmek
elimde olsa, elimde olsa da sana dokunabilsem şimdi
sen farklı olmasaydın da beni sevseydin
benim sevdiğim gibi, isteseydin sen de
isteseydin getirmez miydim gökyüzünü yere
inanmaz mısın yapacağıma, tutamaz mıyım sanırsın verdiğim sözü
ne çare sen başkasın, sen duymazsın dediğimi
görmezsin, hissetmezsin benim hissettiğimi
çünkü ben de farklıyım ama sana benzemeyenim
ben senin için ölenim, bir ömür seninle olan
sen beni vuransın, dönüp arkasına bakmayan...

sen benim

ağlarken gözlerimden süzülen bir damla
gülerken yanaklarımdaki allık
severken yüreğimdeki ateş
düşünürken aklımdaki efkarsın

sen var ya sen
güzümden sonraki bahar
çölde bir damla serinlik
bir annenin sıcacık kucağısın

sen,
kızgın güneşte bir bulut
dallarımda bir yaprak
kurumuş çiçeğimin suyusun

sen,
her zaman az öncesi
yıllar asırlar tarihe göçse de
az öncemsin benim

sen olmazsan ben bir hiç
ben olmazsam sen herşey

sen,
hayat serüvenim
ömür defterimsin benim

sen
aslında bensin
ben de aslında senim
öyle ki benimsediğim
ne eskimsin ne de yenim
sen var ya sen benim...

sen benim

geç kalan aşkıma

benimsin
gözlerimin gördüğü,
yüreğimin seçtiği,
içimin titrediği,
ellerime düşen ilk yağmur tanesisin..
sen benim bir tanem,
sen benim meleğim,
sen benim her şeyimsin..
bir şey daha var, son bir şey daha

sen benim geç kalmış aşkımsın.

varsın olsun, geç olsun ne çıkar ?
sen benimsin ya ! bendesin ya..
başkasıyla uyusan -dolaşsan ne çıkar ?
içimde büyüyen bir har ki
söndürecek ne bir deniz ne de okyanus var

sen benimsin katmerim..
balım, şekerim, ekmeğim..
sen benimsin güzelim..
canım, aşkım, her şeyim...

sen benim geç kalmış hayallerimsin.

ellerimi uzatsam tutarım seni biliyorum,
çekerim yanıma doğru
başını göğsüme, seni kollarıma,
belki nefesini nefesime..
alırım biliyorum...

beni öyle tutan var ki kara gözlüm,
o halde bile şu mutluluğu tadamam
biliyorum...

ankara - 22.06.2007

sen benim

sen benim varlığını yazamadığım kalemim
yokluğunu silemediğim silgimsin.
sen benim çalışamadığım dersim
alamadığım puanımsın.
sen benim gözlerinde beni göremediğim
sözlerinde beni duyamadığımsın.
sen benim güneşsiz günlerdeki gökkuşağım
aysız gecelerdeki yakamozumsun.
sen benim
hatıra defterimin en güzel ve
yırtıp atmaya kıyamadığım tek sayfasısın.

sen benim aşkımsın

kanatsız bir kuşum, artık uçamıyorum,
kaçmak istesem de, senden kaçamıyorum,
yüreğim seninle, öyle dolu ki,
sensiz nefes bile, alamıyorum.

her sabah çiçekler, sevgiler açsın,
hiç solmasın yüzün, hüzünler kaçsın,
gözlerin hep gülsün, neşeler saçsın,
sen ömrüm boyunca, başımda taçsın.

istemem olmasın, sensiz akşamlar,
artık hiç akmasın, gözümden yaşlar,
sen benim aşkımsın, alın yazımsın,
solmasın gönlümde, yeşeren bahar...

sen benim canımsın

meleğim'e..

s ensizliğe alışmak kolay mı ?
e lem dolu kalbim kor gibi yandı.
n eredesin ey ! canımın cananı ?
b enim sensiz anlamım kalmadı.
e t tırnaktan ayrılır mı ?
n e acı... ah ne acı !
i çilir mi sensiz aşkın şarabı ?
m aziye bakmayla geçer mi dünya hayatı ?
c ama vurup dururken yağmur,
a ğlarım.. gözyaşlarım sanki cama vuran yağmur..
n eredesin ey ! canımın cananı ?
ı zdıraplar bitsin; doğsun gönlüme sevginin ışığı,
m azide kalmasın mutluluğun tadı.
s ensiz yok hiç birşeyin manası
ı şığısın gönlümün; adın mutluluğun anlamı
n eyleyim sensiz bu canı ?..

istanbul - 09.07.2006

sen benim her şeyimsin

sen benim her şeyimsin !
her şey nedir bilir misin ?

belki... sevmek delicesine,
hasretinden prangalar eskitmek.

belki... özlemek, umut etmek,
her yerine yüz sürmek doyasıya.

belki... öpmek,   koklamak,
sarılmak, bırakmamacasına.

belki... fethedebilmek seni,
sınırlarını, duvarlarını zorlamak.

belki... hükmetmek her şeyine,
ruhuna, kalbine, bedenine.

belki... iniltilerini duyabilmek,
rüyalarımda olduğu gibi.

belki... ekmeğim, aşım olmak,
sigaramdan tüten duman.

belki... oluklar başında,
kana kan’a içtiğim su.

sen benim her şeyimsin !
her şey nedir bilir misin ?

bilirsin ! bilirsin !
çünkü sen benim her şeyimsin !

ankara - 13.11.2007

sen benim her şeyimsin

elimsin;
ekmeği tuttuğum
secdeye vardığım
allah'a açtığım elimsin
sen benim tutan elimsin !

sen benim her şeyimsin...
gözümsün;
hakkı, hakikati
aşkı, güneşi
zeytini ve balığı gördüğüm gözümsün
sen benim gören gözümsün !

gözümsün...
ışıl ışıl parlayan
bir noktaya dalan
gülen, ağlayan gözümsün
sen benim iki gözümsün !

sen benim her şeyimsin...
ayağımsın;
tüm yükümü taşıyan
ruhumun hamalı
gücüm, kuvvetim
her kapıdan ilk attığım sağ ayağımsın !

her şeyimsin sen benim...
kulağımsın;
ezanı, martıları
annemi, falcı kadını
yağmuru ve bülbülü dinlediğim kulağımsın
sen benim duyan kulağımsın !

aklımsın
iyiyi, kötüyü ayırt ettiğim
hayra, şerre erdiğim
tanrıyı kabul ettiğim aklımsın
sen benim eren aklımsın !
sen her şeyimsin benim..
zamanımsın;
katre katre çektiğim
hücre hücre hissettiğim
an an yaşadığım zamanımsın !

sen benim zamana meydan okuyuşumsun
zamanı unutuşum
tek koca bir anda varoluşumsun

hem dünümsün unutamadığım, unutmak istemediğim
hem de bugünümsün
aldığım nefes gibi gerçek
sen benim yarınımsın
yarınlarımsın...

sen benim
olmazsa olmazımsın,
o olmadan yapamadığım
onsuz bir anlam ifade edemediğimsin
her şeyimsin...
yitiğimsin,
ana rahminde yitirip
bu yaşımda bulduğumsun
buldukça yitirdiğim
yitirdikçe aradığım
tamamını hiç bulamayacağım yitiğimsin
sen benim aramaktan zevk aldığım yitiğimsin !

sen benim tek günahımsın
işlerken utanmadığım, kahrolmadığım
şeref duyduğum
hiç pişman olmadığım tek günahımsın
sen benim en beyaz günahımsın

inadımsın...
kötülüğe inadımsın,

sen benim saat dördümsün
uykuya, soğuğa
bitti biten sigarama
ve yalnızken yoklayan
kör şeytana direndiğimsin

sen benim yalnızlığım, kalabalığım
sen benim bütün tanıdığımsın

sabahımsın; huzur ve bereket dolu
mazlum, pak ve bakir sabahımsın
sen benim pazartesi sabahımsın

sevdamsın;
beni ben kılan
bana beni bulduran
aklımı başımdan alan sevdamsın

sen benim kara sevdamsın !

sen benim her şeyimsin...
meleğimsin;
bana iyilikler öğreten
müjdeler getiren
bana vaat edilen aşkı getiren meleğimsin
sen benim ak kanatlı aşk meleğimsin.

sen benim bebeğimsin..
öpmeye doyamadığım
okşamaya kıyamadığım
tatlı dilli
güler yüzlü
koca gözlü
nazlı bebeğimsin
sen benim e bebeğimsin

suyumsun..
kanmadığım, kanamadığım suyumsun

sen benim suya heyecanlanışımsın
sarıldığım topraksın
soluduğum havasın
sen benim
yerim, göğüm
denizim, deryam
sen benim içim-dışımsın

sen benim koca gözlü yarimsin
diğer yarımsın
sen benim
tek bir şeyimsin
her şeyimsin.

sen benim her şeyimsin 2

kocagözlü nazlı'ya

sen benim her şeyimsin...

gecemsin...

gecede yıldızım,
yıldızlardan''zühre''msin.
şavkı gözümü alan,
ruhumu kamaştıran,
hiç solmayan, sönmeyen

her daim parlayan

seninim seninim diye göz kırpan
yıldızımsın

sen benim''zühre''yıldızımsın !.

gülümsün...

kokusu burcak
rengi ak
haluku hak olan gülümsün !

kanım karışınca kanına

bir damlam akarken ak tenine
bu sefer de kırmızı gülümsün !

şah-ı çiçeksin
gülsün
gonca gülsün

sen benim şah-ı çiçeğim
benim gülümsün...

sen benim gonca gülümsün !

saçının her bir teline kurbanlar adadığımsın.
bir ufacık gülüşüne,
bir tatlı bakışına,
bir''seni seviyorum''deyişine
dünyalar verdiğimsin
sen benim tek sevdiğimsin !

sen benim " her şey " imsin

duamsın...
elim açık,
boynum bükük
allah'tan dilediğimsin.

sen benim diz çöküp dinlediğimsin

''allah'ım bana benden akıllı bir eş ver''
derken kastettiğimsin.

sen benim tanrıya duyurduğum,
arzettiğim,
haykırdığım, bağırdığım
yar yar yalvardığım duamsın.

sen benim
kabul olan duamsın...

her şeyimsin yar !

havvamsın
ilk havvamsın... ve son.

bir ervah-ı ademin
aslolan nesline ana kıldığı
havvasın... havvasın işte !

kadınımsın..
hanımım...
eşim, dostum, arkadaşım
yolda yoldaşım
halde haldaşımsın...
mazhar-ı sırdaşımsın.

sen benim can yoldaşımsın.. !

istanbul - 14.02.2004

sen benim hiçbir şeyimsin

sen benim hiçbir şeyimsin
yazdıklarımdan çok daha az
hiç kimse misin bilmem ki nesin
lüzumundan fazla beyaz
sen benim hiçbir şeyimsin
varlığın yokluğun anlaşılmaz

galiba eski liman üzerindesin
nasıl karanlığıma bir yıldız olmak
dudaklarınla cama çizdiğin
en fazla sonbahar otellerinde
üniversiteli bir kız uykusu bulmak
yalnızlığı öldüresiye çirkin
sabaha karşı öldüresiye korkak
kulağı çabucak telefon zillerinde

sen benim hiçbir şeyimsin
hiçbir sevişmek yaşamışlığım
henüz boş bir roman sahifesinde
hiç kimse misin bilmem ki nesin
ne çok çığlıkların silemediği
zaten yok bir tren penceresinde

sen benim hiçbir şeyimsin
yabancı bir şarkı gibi yarım
yağmurlu bir ağaç gibi ıslak
hiç kimse misin bilmem ki nesin
uykumun arasında çağırdığım
çocukluk sesimle ağlayarak

sen benim hiçbir şeyimsin

sen benim içimdesin

gençliğim hissiz kayık kaderimin elinde
hisli bir şarkısın sen bu şairin dilinde
hırçın bir okyanusa benziyorsa yüreğim
sevgin ile sonsuza yüremektir dileğim

yürüdükçe her adım oluyor bir çağlayan
sanki ilahi bir giz beni sana bağlayan
varlığın nefesimdir yokluğunsa kefenim
seninle aynı ten, biz ikimiz bir bedeniz

suskunluğa bürünüp çıkmıyorsa hiç sesim
bilki sessizliğimde sen benim içimdesin
aşkınla yüreğimi kavuran volkansın sen !
sana doğru sessizce akan bir nehirim ben

ayak bastığın yerde toprağın olacağım
kalbimdeki sevginle huzuru bulacağım
sen yoksan bu gönülde bilki ben bir deliyim
yaşadığımı sanma yaşayan bir ölüyüm

12.03.2007

sen benim peygamberimsin

sen her zaman ümmetinlesin
ümmetini çok seversin
rahmet sen, merhamet sensin
güzel ahlakı getirensin
ahmet sensin, muhammed sensin
sen benim peygamberimsin

gönül de sen, sevilensin
sana alem hayran, bu garip erisin
aşkınla divane, yoluna amadeyim
ey ! sultanlar sultanı bir çare
şu fakir hanemde beklerken seni
titreyen gönlüme doğan güneşsin

seni anlatmaya ne akıl yeter, ne de kalem
mümin olanın gönlünde her zaman elem
sana kavuşacağım gün bitecektir, çilem
şikayet değildir, sultanım sana duyulan özlem
bir huşu içinde seyrederken bütün alem
aşıklar senin aşkınla seherde tutuyor dem

yaratan sevmiş seni, sevmek bize farz
ne kadar çok sevsem seni yine de az
ey sevgili, bu garibi şefaat defterine yaz
şefaat kanı sen, alemlere rahmetsin
sen şefaat eylemezsen, bu garip neylesin
şükür, sen benim peygamberimsin.

ankara - 12.03.2007 03:00

sen benim sevgilim değilsin artık

bir inat uğruna, ayrıldık seninle
bu sevgiye istemeden son verdik
hem sana hem bana oldu bak yazık
sen benim sevgilim değilsin artık

bende son bir mektup, sende hıçkırık
elimde kalan son kadeh o da kırık
o  günleri keşke hiç yaşamasaydık
sen benim sevgilim değilsin artık

sevdiğini söyleme buruk kalbime
seni öylece gömdüm en derine
dönsen de bakmam artık gözlerine
sen benim sevgilim değilsin artık

teselli etme beni tutma ellerimi
çoktan aldı başkası senin yerini
tanrı affetse ben affetmem seni
sen benim sevgilim değilsin artık

sen benim unuttuğumsun

sen benim unuttuğumsun
yüreğimin en ücra köşelerinde
gizli kapaklı sevdiğimsin
sen unuttuğumsun ölüm geldiğinde gözlerime
gözlerim usulca kapandığında
ya da kader karası rengini güneş aydınlattığında
hayat içinde kaybettiğimde kendimi
seni düşünmeye zaman izin vermediğinde
sen unuttuğumsun
sigaram beni dirhem dirhem azalttığında
ağladığımda yokluğuna sabahtan akşama
üşüdüğümde adın yıldızlarda parladığında
ya da başucumda göremediğimde hayalini
sen unuttuğumsun
bir başka göze baktığımda
baktıktan sonra
nedense her baktığım göz kalbimin tam ortasına
acısı taze kurşun gibi saplanıp sızlattığında
seni aklımdan çıkardığımda
sınadığımda kendimi yokluğunla baş başa
sınadığımda sensizlikle
zamanın herhangi bir yerinde
sen benim unuttuğumsun
umutsuzluğun ağına takıldığımda
attığım her adımda nefesim adını fısıldadığında
canıma tak ettiğinde
kaldırımlar bataklık gibi içine çektiğinde beni
hasret kıskandığında geceyi
rüzgar camları havalandırdığında
ben üşüdüğümde
resmin elimde ölümü beklerken
sen benim unuttuğumsun...

sen benimsin

nedensiz ayrılık olmaz
sebepsiz aşk olamaz
sensiz bir hayat olamaz
sen benimsin

kadere karşı geliyorum
hayata itiraz ediyorum
sen benimsin

hayattan nefret ediyorum
sende mi bana acı çektireceksin
o kadar mı kolay unutacaksın
sen benimdin benim olacaksın

hayattaki herseye göğüs gelirim
ama verdiğin acı çok çekilmez
kafandakilere çare bulunur
sensiz bir hayatım olmayacak

sen ve ben diyorduk
bir elmanın iki yarısıyız diyorduk
ne oldu canım benim
hepsi yalan mıydı ?
sen benimsin

hayallerimin prensesisin
umudumun tek nedeni
sensiz rotasız gemi gibiyim
sensiz bir hayal olmayacak..

sen benimsin

sen benimsin yeşil gözlüm,
yar etmem kimselere.
sensiz hiçtir bu gönlüm,
gidersen yad ellere.

dört duvar arasında,
sensizlik zulüm bana.
geçmeyen gecelerim,
karanlık ölüm bana.

senden ayrı yaşanmıyor.
içim kan olmuş akıyor,
seven yüreğim yanıyor,
bu ayrılık çekilmiyor.

burunkışla köyü/yozgat

sen bensizliği tanır mısın

bilir misin sensiz birine hasret çekmeyi
bir midir yokluklarda ak ile beyaz
hiçliklerde bütün var midir
herşey biraz gri
hatta  biraz simsiyahtir
geceme ay ışısa ne fayda
ben gözlerim mil dolu
önce hasretin vurdu
sonra hayalin...
ağlamaklıdır şimdi albümlerde her resim
sen belki kalan
belki biraz gidensin
ama bil ki sevdiceğim
mahpustur yüreğimde saçlarındaki dalgalar
ve bendedir asıl senin enginliğin...

09.12.2000