sen gelincik

sen gelincik
son rüzgarlar esmeden gel
mevsimlerden kiş gelsede
ılk kardelen sen ol yüregime

sen gelincik
bir çiçek bahçesisin

gözlerinin dalginliginda yaseminler yüzüyordu
saçlarin bir demet siyah güldü yüregimin üstünde
menekşeler açiyordu renk renk
ellerim titrerken senin ellerinde

yanaklarin çigdemlerdi daha yeni çig tutmuş ilkbaharda
ve mis kokusuyla leylak leylak açiyordu her gülüşünde gamzelerin

baygin kokusuyla bir manolya
bir beyaz papatya
açmamiş gonca güldün

gelincik çiçegim  aslanagzi olmuştu sevdam
zakkumlar  kokuyordu yoklugunda

ve sen bir gelincik
son rüzgarla dagilmaya hazir

son nergislerde kayip gidiyordu
uzanmaya utanan ellerimden
o son sarmaşikta ak pak çiçekleriyle
aşkindi sarilan yüregime

son rüzgarlarda esmeden gel
mevsimlerden kiş gelsede
ılk kardelen sen ol yüregime
ve aç kiskandirip tüm gülleri al renginle

sen gelincik
bak hazan rüzgarlari esmeye başladi  başimizda
karlar yagsada yüreklere
bir tebessüm ile kardelen olur musun ?

van