son şiir

şiirler var eski yıllarımda yazılmış
saklanmış
gönderilmemiş
anlaşılmamış
karşılık verilmiş
verilmemiş
yaşanmış
eskitilmiş
dokunulmamış
şiirler var eski yıllarımda yazılmış
belki unutulmuş
belki izleri gömülmüş
son şiirim olan biri var şimdi
uzakta ama yakında
yaşanmış ama yaşanmamış
dokunulmuş ama dokunulmamış
kırmızı bir masalın içinden
en mahrem düşlerime girmiş

son şiirimsin benim

2001

son şiir

ayın o karşı konulmaz karanlığında
yalnızca yalnızların farkedebileceği
yıldızsız bir gecede tanıdım seni...
zamansız;
belki de geç kalınmış
bir aşktın sen
benim için...
etrafımızı aydınlatan
yalnızca sokak lambalarıydı
gözlerinin karanlığına
onlar da dayanamadılar
zaten dayanamazdılar
kendimden biliyorum...
şimdi;
dipsiz kuyulara düşmekten ve
gözlerinin karanlığında
kaybolmaktan korkuyorum
boşluktaki sesin yankılanması gibi
sesimi de hiçkimsenin
duymasını istemiyorum...
sessiz sedasız terkedilmiş
kimliği belli
bir köşeye sıkışmış kenttin
solgun ışıkları altında
kaybediyorsun yüzünü...

son şiir

arkadaşıma

son yıldızda kaydı artık göklerden
bana seni hatırlatacak bir şey kalmadı
hani ağaç bir çekirdekten meydana gelir ya
bir bakışından kalbime saplanan okla
yazdım ismini kalbime
hiç çıkmamacasına
ve o çekirdekten bir ağaç değil belki
ama dünyayı kaplayan bir sevda çıktı
mecnun çölde yaşadı sevdasını
ferhat ise dağlarda
biz ise her yerdeydik
belki tarihin sayfalarına yazılmadık
kimse hatırlamadı belki
dilden dile nesilden nesile aktarılmadık
biz kem gözlerden uzak kendi dünyamızdaydık
her gece yıldızların altında birbirimize şiirler okurduk ve mutluyduk
biz hiç hasret acısı çekmedik
benim için her yer sendin ve paha biçilmezdin
ama şimdi yoksun
şu satırlar artık öksüz ve yetimler
ben ise hala bıraktığın yerdeyim
ve hala bir dirhem bile eksilmedi sevdam
ama sen yoksun
niye gittin ki
niye bıraktın ki koca dünyada beni bir başıma
şimdi dört duvar arasında hapisim
biçare ve yapayalnız
artık kimse beni sormuyor
bir hayalin birde rüzgar
birer birer gidiyor sana dair her şey
işte hatıraların gitti
biliyorun yakında hayalinde gidecek
bir boşlukta çırpınıyorum
elimden tutan yok
işte bak son yıldızımızda gitti
ama ben hala bitiremedim
sana yazdığım son şiirimi...

tokat - 19.11.2006

son şiir

mektubunu aldım,
her satırında sitem yazmışsın.
beni de sormuşsun ya hani,
hamam eski olunca tasım altın olsa ne yazar ?
aha bu dağlarda vurdular dağ çiçeğimi,
seni de bu  limandan götürdüler !  
işte o günden beri:
yastığımın altında tabancam,
bir elim tetikte,
dikenler üstünde her gece,
sabahı bekledim ölmeden,
azrail'e görünmeden.
ve şakaklarımda balyoz sesleri,
yalvardım her gece allah'a;
uyandırmasın diye, rüyamda görmeden seni.
caddenin ışıkları sızarken, buğusuna adını yazdığım penceremden,
hep sen geleceksin sanırım,
belki de kandığım,
belki de aldandığım hep bu yüzden.
bilsem ki başıma çökecek bu kahpe beton,
bilsem ki boğacak beni bu gardiyan duvar,
aman mı verirdim çakan şimşeklere,
bilseydim beni sevdiğini, kuru fasulyeyi sevdiğin kadar.
yokluğunda, hasretini içimde büyüttüm sensiz geçen eylül akşamlarında
ekmeğimi çaldırdığımda gücenmedim,
saçlarımı yolmadım çıldırdığımda,
başımı masadan her kaldırdığımda:
resimlerinle avundum, hayalinle doydum,
erkekliğe kurşun sıkarcasına ağladım geceleri
sensiz gittim her kavgama, ölmelere meydan okudum.
ne gücüm kaldı, dakikalar boyu çalan telefona bakacak
ne takatim, dudaklarımın ucunda titreyen son cigaramı yakacak...
senelerdir tek tabanca,
yorgun, bitkin, paramparça
sakallarım nikotin sarısı, geceler  katran karası,
vurgun yedim iflah olmam
derinde kalp yarası...

hatırlar mısın hani ?
alemdar sinemasına ferdi tayfur'un filmine ilk biz giderdik.
akşamları beni lunaparka götürdüğünde,
sen kafayı bulunca dönüşte,
gaza gelir, herkesin dolmuş parasını biz öderdik.

babam tuğla keserdi, tuğla ocağında gündüzleri,
geceler yorulurdu da, gündüzü devirmekten;
babam asla yorulmazdı;
kırk kilometre boyunca pedal çevirmekten.
akşamları eve geldiğinde, bıyıklarından buzlar sarkardı,
sonra yanağıma öpücük kondurur,
sobanın yanına uzanır, cigara yakardı...

ablamı çok severdim,
kaç yıl olduysa gelin olup gideli,
ya ilkokuldaydım, ya da okula yeni başlamıştım
ablamı benden aldınız diye,
rahmetli döndü hala'nın kapısını az mı taşlamıştım...

şimdi ne varsa o eskiden kalan:
anı, hatıra, hepsi koca bir yalan !
ve artık kalmadı benim bu dünyada işim,
canım kardeşim...
ne yazacak iki satırım,
ne de allahtan muradım olsun.
bir daha sana yazarsam,
anam avradım olsun.

yüksekova / hakkari - 2000

son şiir

sana yazdığım her şiirde kalbim kağıt kanım mürekkep oldu
her şeyin bir başlangıcını olduğu gibi birde bitişi oldu
ve benim sana yazdığım şiirlerinde bitişi bu
sana son şiirimi yazıyorum ve beni anlamanı istiyorum
seni çok seviyorum kalbimin her atışı aldığım her nefes senin için
sen benim canımsın damarımdaki kanımsın kısacası söz geçiremediğim yarımsın
seni sensiz yaşıyorum, içimde bir ateş gibi parlıyorsun söndüremiyorum
ne yapsam seni unutamıyorum sensizliğe dayanamıyorum
ne olur beni sensiz bırakma ben sensiz bir yetim gibiyim sessiz ve çaresiz
sensin benim yaşama amacım sen kaderim alın yazım
her insanın bir zayıf tarafı vardır sende benim zayıf tarafımsın
kısacası sen benim söz geçiremediğim yarımsın
eger bir gün seni kolunda biriyle veya beyaz bir gelinlikle görürsem
o zamanda benim bittiğim gündür
şimdi sıra sende konuş bana beni sevdiğini söyle
seni seviyorum de sensiz yapamıyorum de
bitti bu şiirde bitti yine umutsuz bir vaka
yine bir talihsiz kaderimleyim
ve şu lanet dünyada hala yaşıyorum eğer bunun adı yaşamaksa
kalbim sızlıyor ağlıyorum sensizliğe ağlıyorum yalnızlığa ağlıyorum

son şiir

kapıldım rüzgarına,
bazen hepin ve hiçin.
bu aşkın gidişine,
veremedim bir biçim.
vazgeçişmiş aslında,
yaptığımız her seçim.
başka sebep arama,
sorma nasıl ve niçin ?
bu sana son şiirim,
güzel gözlerin için...

26.08.2007

son şiir

ve bir nöbetti seni beklemek...
zemheri akşamlarda firar yüreğimle...
zamanın korkutan yanıyla gülüşüne sığınmaktı...
bir cami avlusunda dua gibi...
en içli ağrılarımla kordu seni beklemek...
sensiz kalmak kadar kötüydü kıyamet...
diz çökmüşüm ellerim semaya dönük...
bir duam var artık seni sevmek...
boğulmak kendi çığlığında...
an be an dağılmak rüzgarla...
ağıttı, deyişti, destandı
seni beklemek, zamanı girdabında...
yırtık sesim ile göğü delen bir feryat...
ayrıntısında gizli kalan aşklara...
ben asiyim acılara kardeş yüreğim...
seni beklemek gibi bir derdim olsun...
sensizliğe yazdığım, ne olur bu son şiir
olsun...

son şiiri

selam saygı hepinize
gelmez yola gidiyorum
ne şehire ne de köye
gelmez yola gidiyorum

gemi bekliyor limanda
gideceğim bir ummanda
gözüm kalmadu cihanda
gelmez yola gidiyorum

eşim dostum yavrularım
işte benim sonbaharım
veysel karanlık yollarım
gelmez yola gidiyorum

ölumunden kisa bir sure once oglu ahmet satiroglu'na yazdirmistir.

son şiirim

elim birine değsin,
ısıtayım üşüdüyse
boşa gitmesin son sıcaklığım !

son şiirim

ilk şiirimdi gidişin...

bir şiir yazmıştım sen yokken
seninle başlamış,
hasretinle bitirmiştim mısralarımı.

bir şiir daha yazmıştım binbir umutla
belki diye başlamış,
sen yine yoksun diye bitirmiştim.

ne zaman şiir yazdıysam
sen hep gidiyor,
ben ise hep ölüyordum.

bu şiiri son kez yazıyorum sana
sen son şiirimin,
en son gidişisin mısralarında...

ekim 2000

son şiirim sana

giderim bitmez su gönlümün yolu,
sensin bilirim bu yolun sonu,
çok geç olsada anladım bunu,
sen misin imkansız, sevgin mi söyle.

bakarım denizin mavisinde gözlerine,
uzanırım bulutun beyazında tenine,
okşarım başağın sarısında saçlarını,
sen misin imkansız, sevgin mi söyle.

günler zalimdi, sen yoktun yanımda,
seni aradı gözlerim, her anımda,
ismin dilimde, gözlerin rüyamda,
sen misin imkansız, sevgin mi söyle.

ne biter bu sevda, ne de son bulur,
ömrüm bitse bile kalbimde durur,
sen çağlayan olsanda dudaklarım kurur,
sen misin imkansız, sevgin mi söyle.

şu gönül bahçemde ki tek gülümsün,
bilirim bir tek bana ölümsün,
yarınım da sensin, hemde dünümsün,
sen misin imkansız, sevgin mi söyle.

bu sana son şiirimdir bilesin,
ister yırt at, istersen sakla sen bilirsin,
allah'ım seni mesud, bahtiyar etsin,
sen değil bilesin, benim imkansız.
imkansızların adamı...

son şiirimdir

seni sevmek haram bana.
neylersin ki, ben bir günah daha
  işliyorum
bu şiiri yazarak.
seni seviyorum...

son şiirlerim

olmasaydı gözlerimde yaş
doğmasaydı gözlerin karanlığıma
çoğul yalnızlığıma ortak
olmasaydı keşke gidişin...
ve sana yazılmasaydı
son şiirlerim... !